Parę lat temu powstała pierwsza szmacianka TUTAJ. Była grzeczna, teraz przyszedł czas na niegrzeczną szmacianą pannę. Szmacianą kocicę. Taka ruda w czarnym, skórzanym kubraczku z dżetami i tiulowej spódnicy urodziła się w mojej głowie.
Już usłyszałam coś takiego, że jeśli coś tworzę - to trzeba tam doszukiwać się kotów lub domków. I coś w tym jest, bo te motywy często się pojawiają w mojej głowie:)
I tak pojawił się kolejny ceramiczny talerz w miłym mi kształcie.
Ceramiczne płyteczki, które ułożą się w kształt miasteczka:)
Takie coś. Talerz, paterka, misa...? Na czterech nóżkach.
A powinny być łapki.
Z jednym okiem? Już chyba widać, kto zacz:)
Taki koci talerzyk ostatnio powstał. Trochę dziecinny, trochę komiksowy, koci. Kociarze pewnie to czują- jak się ma kota, to się ma - wszędzie i we wszystkim.
Zawsze wiedziałam, że gdzieś głęboko we mnie siedzi to Coś. Coś nie dawało mi spokoju, wierciło się, czasem wystawiało czubek nosa.
Mijały lata... Nadszedł pewien czas i Coś wylazło. Filcuję, lepię, szyję, rysuję, maluję, wyszywam, naklejam, wymyślam, a Coś... rośnie i się cieszy.